Ebook tagalog love story. 65 likes · 2 talking about this. Book. Car Ebook Tagalog Romance Novels Welcome to Precious Hearts Romances, recognized as the bestselling Tagalog romance pocketbook. Torn in her unrequited love, she decides to pursue her ambition but to do so she must face Jake, and the wrath of Download as PDF, TXT or read online from Scribd .. er. Mabait ito, magalang, mayaman at matalino. Hindi ito nababagay sa.

Author:CARTER STEPHANO
Language:English, Spanish, Japanese
Country:France
Genre:Personal Growth
Pages:427
Published (Last):10.02.2016
ISBN:571-5-36847-475-6
Distribution:Free* [*Register to download]
Uploaded by: JENNIE

74946 downloads 100143 Views 16.59MB ePub Size Report


Ebook Er Tagalog Love Story

Coloring book · Read Chapter 1 from the story Curse Of Love (Published under PHR) by MsSummerWriter .. E.R. Leong · Learn & Play See more. Pocketbbok Tagalog, Pocket Books, Romance Novels, Ebooks, Books To Read, Sweets. mayroong ka love story? ehdi share with us.. read true love stories in tagalog and english.. stories are sent by people of philippines.. share your story with us.. or. Pdf stories tagalog stories tagalog Pdf stories tagalog Pdf Announcements Ebooks Short Stories Unexpected ruthenpress.info Stories MY love story, pinoy romance.

Love Stories. Download APK. Tagalog Love Quotes. Pinoy Love Advice. Filipino Ghost Stories Short Love Stories. Tagalog Jokes. WhatsApp Messenger. Messenger — Text and Video Chat for Free.

Napangi siya. Tamang tama, naisip niya. Sa loob ng tatlong taon niyang pagatarabaho sa San Diego Group, nasanay na siyang magsuot ng pantalon at simpleng blusang pormal lamang tuwing papasok sa opisina. But she received a direct order: At gagawin niya naman. Lumapit siya sa salamin. Totoo nga kaya ang sinasabi nilang maganda naman siya? Bihira siyang lumabas kung Sabado ng umaga ngunit hindi niya naman maaring hindi pagbigyan ang kaibigan.

Pagbukas niya ng pintuan ay naaninag niya agad ang katuwaan sa mga mata ng kaibigan nang makita ang kanyang kasuotan. Simple lang ang eyeliner, light pink blush at eyeshadow na nilagay ni Misty sa sarili. Nakalugay pa rin ang buhok na nakaipit sa isang matching pink na headband. Kalokohan lang iyon! Magaling si Madam Lucresia. Mas magiging mahigpit yata sa mga tao. Ubud kaya ng sungit at matapobre ng babaeng iyon! Maganda, sexy at sosyal si Angelina Jose.

Lagi itong laman ng mga socialite pages sa pahayagan at hindi ito nawawala sa lahat ng mahahalagang kasiyahan sa mundo ng mga eli sta. Hindi ko na siya iniisip.

Pero hindi siya naging matapat sa kaibigan. Dahil buong magdamag na si Jake San Diego lamang ang nasa isip niya. Hindi napigilan ni Misty ang tumawa ng malakas. Aalis na sana sila, nang bigla silang na gilan sa nuran ng matandang manghuhula. Tila nanigas at bahagyang nangisay si Madam Lucresia.

Biglang naramdaman ni Misty ang pagkasisi sa ginawa niyang pagtawa kanina. Baka nagalit sa kanya ang matandang manghuhula. Ngayon mismo makikita mo at makakaharap ang lalaking makakasama mo sa habang buhay! Nang magising ito ay para bang walang naalala sa mga nangyari.

Feeling ni Misty, inokray lang siya ng matanda. Hindi ho talaga ako naniniwala sa hula eh. It was the handsome, smiling face of Jake.

Kumaway ang binata sa kanya. Kumaway din si Misty. Ang guwapo niya talaga… those tantalizing eyes…. Nakangi pa rin si Jake nang makara ng sa kinalalagyan nila. Umikot sa kanyang isip ang sinabi ng manghuhula. Di nga kaya…? Huwag kang hangal Misty, ang isang Jake San Diego ay hindi maaaring magkakagusto sa iyo. Hindi lingid sa pansin ni Misty na pinagmasdan siya ni. Hindi siya nakapagpigil sa magsalita.

Naalala niya ang inis niya dito. Napaubo sa tabi niya si Robina. Para siyang natauhan. Can you forgive me? Did you no ce how close your lips are to mine right now, Jake? Puwede naman siguro akong mangarap? Natawa ang binata. Hindi siya agad nakasagot.

Sige ha, ingat. Kinindatan pa siya nito na parang nanunukso. Nakangi pa rin itong naghintay ng kanyang sagot. Matagal na akong hindi nagpupunta dito. Nang makawala sila sa masikip at. Napa ngin si Misty sa mga mata nito. She saw amusement and loneliness in those eyes. Magkahawak kamay nilang nungo ito. Nang makaupo, doon pa lang binitawan ni Jake ang kanyang kamay. Naramdaman ni Misty ang pamumula ng kanyang mga pisngi. Ahh, I mean Nagtaka si Misty kung bakit biglang nalungkot na naman ang mga mata nito.

Naka g nang muli ito sa kanya ng muling mangusap. Ano ba ang ipinunta mo rito? Ques on number 1: Napangi si Jake. Magtatanong pa sana si Misty ngunit duma ng na ang kanilang order. Mabait ito, magalang, mayaman at matalino. Frustrated interior designer and architect kasi ako.

Sa sobra niyang tawa ay natabig niya ang basong puno ng tubig. Natapon ito at nabasa ang dibdib ni Jake. Pa ang mga braso ni Jake ay pinunasan niya. Nagkalat na ang tubig sa sahig. Para silang mga batang nagtawanan at naglaro ng mga sandaling iyon. Na gilan lamang sila ng biglang may narinig silang kalabog sa kanilang tabi. Nakita nilang kumalat ang mga plato ng pasta at inumin sa sahig. Nadulas na pala ang waiter na may hinaha d na pagkain sa ibang table.

Pasensya ka na waiter, ha? Tinulungan nito ang waiter sa pagtayo. Nakita niyang inabutan nito ng limang daan ang waiter. Nang matapos ang mga ito ay binalikan nila ang kanilang pagkain. Hindi naka is si Misty na biglang bumungisngis ng tawa ng dahil sa buong pangyayari. Nakita niyang nakakangi ng naka ngin lang si Jake sa kanya. Para siyang nakalutang sa alapaap ng mga sandaling iyon.

Guwapo ka na. Naka g lamang ito sa kanya. Parang matagal silang hindi umimik. Pagkatapos niyon ay hinaplos ng kanyang mga daliri ang labi ni Misty. Parang isang pelikula ang eksenang iyon, at hindi mapigilan ni Misty ang panlambutan ng mga tuhod. Hahalikan ba siya ni Jake? Ngunit walang nangyari. Sa tagal ay dumilat siya. There goes the roman c moment. Mas lalong naging malalim ang pagkagusto niyang ibsan ang lungkot nito, kung nalalaman lamang niya kung paano. Binasag niya ang katahimikan.

Ano ba talagang ginagawa mo dito sa Quiapo? Dito lang yun mabibili. Hindi ko lang maalala kung saan. May ganon na palang scenario.

Hindi na makayanan ni Misty na tanungin pa kung para kanino ang mga bulaklak. Naramdamn niyang parang may sumabog sa puso niya ng mga sandaling iyon, mga luhang gustong kumawala sa kanyang mga mata. Pinaglabanan niya ang kanyang damdamin. Wala siyang karapatan. Tinahak nilang muli ang mga kalye ng Quiapo patungo sa mga ndahan ng bulaklak. Pumalag siya, iniiwas ang mga ito.

Subalit pilit nitong hinagap ang kanyang mga palad. Napa ngin si Misty sa kanya. Nakangi si Jake. Parang asong nakikiusap.

Man lang kahit sandali maramdaman kong akin ka. Namili ng blue roses si Jake, mga dalawang dosena yata iyon. Parang espesyal. Nang matapos ang pamimili ay nagyaya na si Jake na ihaha d siya. Para itong nagmamadali na makara ng sa kung sinong pagbibigyan niya ng bulaklak. May bibilhin pa kasi ako dito. Salamat sa lunch ha.. Pagda ng sa parking ay nanong siyang muli ni Jake kung maari nito siyang iha d.

Hindi naman nagpapilit si Misty. Hawak pa rin ni Jake ang kanyang mga kamay, at bagkus na bi wan, ay inilapit nito ang mga kamay ni Misty sa kanyang mga labi, at pinisil ng halik. Iyon lang at sumakay na ito sa magarang kotse. Nagbabadya ng luha ang mga mata ni Misty. Parang biglang nalungkot sa paghihiwalay nila ni Jake, nang may napansin siyang naka ngin sa kanya sa di kalayuan. Nakangi si Madam Lucresia at kumaway pa ng napagtantong napansin na siya ng dalaga. Ano ba ang kaugnayan ni Jake sa hula ng matanda?

Bakit ba niya iniisip iyon? Ganoon nga ba, o sa di man aminin ay gusto niyang magkatotoo ito? Natuwa naman siya sa kanyang nakita. Bago rin pa ang high heels niya. Face powder, eyeshadow at lip sheener lang ang kanyang inilagay. At ngayon nga, Lunes, pagda ng sa opisina ay nanibago ang lahat sa kanyang ayos.

Maging si Mr. Samaniego ay nanibago. Maging ang kanyang mga kaopisina ay nagpamalas ng paghanga. Tinapos na lamang niya ang kanyang mga trabahong nakabinbin pa, lalong lalo na ang mga dapat papirmahan kay Mr. Samaniego bago matapos ang araw na ito na siyang last day ng matanda sa opisina. Pumunta siya sa human resources department upang iha d ang ilang dokumentong pinaha d ni Mr Samaniego sa kanya. Saka pa lang siya napansin ng mga ito.

San Diego. Ang swerte mo, ang guwapo niya ano. Pero bago niyan, siya ang assistant CEO ng kanyang ama dito. Inasikaso ka na ba nila? Salamat nalang. Kumakabog ang kanyang dibdib sa kaba at tuwa na muli niyang makikita ang binata. With a wide smile on her lips, pinihit ni Misty ang pinto at pumasok siya. Hinanap niya ang ngi at tuwa sa mga mukha nito, ngunit wala siyang nakita. Seryoso at pormal itong humarap sa kanya. Saka pa lamang niya napansin na may ibang tao pala sa silid. Angelina Jose, daughter of one of our biggest stakeholders in the company.

Parang inis na inis sa kanyang pagda ng. Magtatrabaho ka pa. Nahulog ang dalang notebook ni Misty. Napa ngin si Jake sa kanya. Waring nangungusap ang mga mata nito. Hindi niya inaasahan ang eksenang iyon.

Naunahan siya ni Jake. Iniabot nito ang notebook sa kanya. Tingangap niya naman ngunit umiwas niya ito ng ngin. Tumalikod at tumungo sa sopa. Nagkunwari siyang nagbabasa ng magasin. Binalikan ni Jake si Angelina. Naramdaman niyang tumabi si Jake sa kanya sa sopa.

She faced him with head held high. San Diego? Lumipat si Jake ng puwesto, umupo ito sa harapan niya. Sabihin mong hindi totoo. Sabihin mong hindi ka kailan man pakakasal sa ibang babae.

Sabihin mong hindi…. Hindi handa si Misty sa naramdamang awa dito. At that me… dahil sa mga nangyari, I made my promise. Hindi tuluyang main ndihan ni Misty ang ibig sabihin ni Jake. Ano ang nangyari? Nilapitan niya si Jake. Gusto niyang aluin ang mga kirot at hapdi sa puso nito. Nahahalata na ba ni Jake ang kanyang pag ngin?

Hindi biro ang lakas ng loob na nilipon niya ng mga sandaling iyon upang ipakitang hindi siya naaapektuhan sa nuran ni Jake. Gaga akong umasa.

Tagalog Sad Love Story by 2Crazy

Sumunod si Jake at umupo na rin sa kanyang desk. I want it on my desk in an hour. Tumayo na siya at lumabas ng silid. Hindi na siya nagpaalam pa kay Jake. So ganito nalang tayo mula ngayon. Nang maisara ang pintuan ay nagmadali siyang sumakay ng elevator. Pagkatapos niyang ipaha d ang mga report na kailangan ni Jake sa opisina nito, ay nagpaalam siya sa mga kasamahan na masakit ang kanyang ulo at umuwi na.

Humingi rin siya ng paumanhin kay Mr. Mabu na lamang at duma ng si Robina at may dala itong mainit na macaroni soup. Kumain lang kami. Talaga raw magpapakasal na itong si Jake at Angelina. Andun yung hitad kanina ah, nakita mo ba? It was another text message from Jake. Binasa niya ito.

Hindi pa niya naibababa sa lamesa ang kanyang cellphone ng tumunog itong muli. Kasi yung ngin niya sa iyo nung Saturday, kakaiba. Tumaas ang kilay ng kaibigan. Close pala kayo ha? Kayo na ba? O, matulog ka nang maaga. See you tomorrow! Sa kanyang paghiga, naisip niya si Jake. Agad nanumbalik ang mga eksena ng hapong iyon at ang malamig na pakikitungo nito sa kanya.

Paano ko ba maibabalik ang kahapon? Ang kahapong wala ka pa sa buhay ko? Ang kahapong walang saysay ang buhay ko ngunit hindi naman ako nasasaktan ng ganito? And what about me? We only had one day, Jake.

Maybe you just needed a friend, someone out of your social circle that you can be yourself with. Niyakap ni Misty ang kanyang unan at hindi na niya napigilan pa ang lumuhang muli. Ngunit nagulat siya nang may marining na katok sa pinto. Si Robina kaya ito at nagbalik?

Muli niyang narinig ang katok. Bumangon siya sa pagkakahiga upang pagbuksan ito. Hindi na niya nagawang ayusin pa ang sarili. Pagkabukas ng pinto ay nagulat siya, there standing in all his handsome glory, was Jake. Nakatayo pa rin silang dalawa sa gitna ng kwarto.

Nagka nginan sila. Unang ngumi si Jake. Umiwas ng ngin si Misty. Pumunta si Misty sa tukador at nagsuot ng robe bago muling humarap kay Jake. Wala nang maisagot si Misty. Tumalikod siya. Pagharap niyang muli ay pinilit niyang ngumi. Pinagmasdan ni Misty ang mukha ni Jake. Hindi niya magawang ituon ang kanyang mga mata sa ibang bagay. Nakita niyang tapat ito at ang mga mapungay nitong mga mata ay parang nagsusumamo. Nang ngumi ito ay napansin ni Misty ang mga labi nito. Napalunok siya.

Oh Jake. Lumambot ang puso ni Misty. Ipinaghiwa nito ng cake si Misty. Guman naman ang dalaga. Naghiwa din siya ng isang putol at isinubo niya iyon kay Jake. Gusto kong bilhin ang hotel niya. May plano akong maganda para doon. Yung unique at kakaiba ang konsepto.

Tiningnan ni Misty si Jake, naka g din ito sa kanya. Matagal silang nagka nginan, la nangungusap ang kanilang mga mata. Hinagap ni Jake ang mga palad ni Misty. Imbis na ipagha niya ito ng isang slice ay kinamay niya ang icing at ipinahid iyon sa ilong ng binata. Bumulalas ng tawa si Misty. Hindi niya napansing guman rin si Jake at nagkaroon na din siya ng icing sa ilong. Para silang batang namahid ng icing sa mukha at braso ng bawat isa.

Pinatay nito ang cellphone at hindi sinagot. Nakangi at hingal na hingal na inabutan ni Misty ng bimpong basa si Jake. Nilinis niya ang mukha at braso nito, nangal ang icing at lagkit. Ni hindi niya man lang nalinisan muna ang kanyang sarili. Hinagkan ni Jake ang pisngi ni Misty, parang ku ng na nilasap ang kanyang mukha, hinalikan bawat bahagi ng pisngi niya na may icing.

Pagkatapos niyon ay niyakap siya ni Jake ng mahigpit. Guman ng yakap si Misty. Hindi na niya namalayan kung gaano sila katagal na nasa magkayakap. Tila nalasing si Misty sa bango ni Jake, at parang abot kamay na niya ang langit ng mga sandaling iyon. Humigpit ang mga yakap ni Jake sa kanya. Bago pa naimulat ni Misty ang kanyang mga mata, wala na si Jake sa kanyang harapan, wala na sa kanyang silid.

Nakayapak siya, la may hinahanap. Namataan niya si Jake, papalapit ito sa kanya, at inabot nito ang isang rosas na kulay asul. Tinangap niya ang bulaklak, ngunit nasugat ang kanyang kamay sa mga nik nito, at dumugo.

Alam niyang eight thirty a. Bitbit ang notebook ay lumabas na siya at tumungo roon. She took her me going there. Hindi lang dahil napakataas ng takong ng bago niyang sapatos na suot, kundi gusto niyang inisin si Jake San Diego. Sa alin kayang parte sila humanga? Pagpasok niya sa mee ng room ay napalingon ang lahat sa kanya. Napansin niyang hindi aabot ng sampu ang mga tao roon.

Nakita din niyang naroon si Angelina, at hindi maganda ang hiwa g ng ngin nito sa kanya. Tayo ang bibili ng hotel nila sa Pangasinan. Amurao, bago ito bumaling kay Jake. Alam niyang hindi ganoon kalaki ang assets ng San Diego Group para tustusan ang ganito kalaking project.

Sumulyap siya kay Jake, nagtatanong ang kanyang mga mata. Tumi g si Jake sa kanya sumandali at pagkatapos ay inilihis na nito agad ang kanyang paningin. We can.

Hindi mo naitatanong, our fathers are best friends and business partners. At kahit wala na sila, ipagpapatuloy namin ni Jake ang naumpisahan ng aming mga ama. Mariin pa ring naka g si Misty kay Jake. Ito pala ang plano mo. Kaya pala hindi mo matanggihan si Angelina. Kailangan mo ang pera niya. Nagkagulo ang mga tao at hindi na nagawa ni Jake na sagu n pa si Angelina. Parang papatay ang mga mata nito at halatang inis na inis sa kanya.

Matagal nang sarado ang hotel ngunit maganda ang kinalalagyan nito at malapit din sa magagandang beach doon. Nang makaalis ang lahat ay naiwan sa mee ng room si Jake, Misty at Angelina. Unang nagsalita ang sosyal na babae.

Tinabig ba naman ang kape? Kulang sa pansin! Nagpan ng ang mga tainga ni Misty. Tumayo siya at namewang pa. Hindi niya sinasadya, at ano pa ba naman ang problema? Nakuha na n ang property. That is enough!

Sa labas ng conference room, ay hindi agad umalis si Misty. I am the CEO here. Misty will stay on as my Execu ve Assistant and that is final. Lalo siyang humanga dito. Alam naman niyang walang gusto si Jake kay Angelina, at ang huli lamang ang naghahabol dito. Kahit nangako si Jake sa kanyang ama na pipili n niyang mahalin si Angelina at pakakasalan ito, naniniwala si Misty na hindi ito madaling mangyari.

Yun nga lang, nasabi na ni Jake minsan na gusto niyang isalba ang San Diego Group, at kung kasama sa pagsalbang iyon ang pakasalan si Angelina at ang pera nito, wala na siyang magagawa. Kasama niya si Robina sa isang Japanese fas ood sa tapat ng opisina. Ikinuwento niya dito ang mga naganap sa mee ng ng umagang nakaraang araw. Umamin ka na nga! Sa humigit kumulang na sampung minuto, ay pinilit ni Misty na ikuwento kay Robina ang lahat.

Kung paano niya natutunang ibigin si Jake, kung paano humaplos sa kanyang mga pisngi ang mga labi nito. Hindi si Angelina ang kalaban mo kay Jake. Si Karina. Ayan na kasi ang boss ko, baka maunahan akong makara ng sa opisina. Tawagan kita mamayang gabi, ha. Hindi na niya napilit pa ang kaibigan na magsalita. Nagmadali itong tumayo at lumabas ng restawran para habulin ang boss nito. Naka ngin lamang ito sa malayo, nakatanaw sa labas ng malaking bintana sa opisina nito. Inilatag ni Misty ang mga folder sa ibabaw ng mamahaling desk nito, ngunit hindi niya magawang umalis.

Hindi ko talaga alam kung ano ang isasagot ko kung hindi mo nabig ang kape. Ngumi ito. Lumapit ito sa kanya. Nawala ang ngi sa mga labi ni Jake. Yumuko ito at tumalikod muli.

Romantic love Story APK

Ano ba ang problema mo, Jake San Diego? Humakbang si Misty papalapit kay Jake. Ano na ako sa puso mo? Humarap itong muli sa kanya, at sa pagkakataong iyon, ay halos magkalapat na ang kanilang mga katawan. I naas ni Jake ang kanyang baba at ningnan siya nito sa mata. Hindi nakasagot si Misty, bagkus ay ipinikit niya ang kanyang mga mata. Pero ano ako sa buhay mo, Jake? Dapat ba kitang ipaglaban? Patuloy lamang itong nagsalita while Misty tried to catch her balance. One of these days ay pupunta tayo sa Pangasinan.

Gusto kong makita mo ang hotel, and tell me if you have any ideas kung paano na n gagawing isang maganda at kakaibang resort ang property na iyon. Huli na nang napagtanto niya ang kanyang mga sinabi. Huli na para bawiin pa ito. At hindi malaman ni Misty kung alin ang mas masakit, ang pagkapahiya o ang makita ang kawalan ng reaksiyon sa mukha ni Jake.

Parang babagsak na ang kanyang mga luha nang tumalikod siya sa binata at tuluyang lumabas. Hindi siya dumiretso sa kanyang opisina, tumuloy siya sa ibaba ng gusali. Kailangan niyang lumabas, magpahangin. Na gilan si Misty pagda ng sa recep on area, sa harap ng isang magandang bouquet ng blue roses doon. Nilapitan niya ito. Hindi niya mailisan ang kanyang ngin sa mga asul na bulaklak na iyon. Hindi pa siya nakakalayo nang tawagan ni Mariel si Jake.

Mabilis ang mga pangyayari. Lumabas kaagad si Misty sa gusali at pumara ng taxi sa labas ng gate. Hindi niya ito agad pinaalis. Inabangan niya ang pagbaba ni Jake mula sa ikalimang palapag at ang pagsakay nito sa Mercedes Benz na naghihintay dito sa harap ng gusali. Nang umandar na ang taxi ay inilabas ni Misty ang kanyang shades at sinuot ito.

Kung nandito lamang si Robina, malamang sasabihin nitong bagay sa kanya ang maging isang stalker. Papuntang Marikina na ito ah? Hindi rin alam ni Misty kung saan patungo si Jake. Ang alam niya lang, kailangan niyang malaman kung kanino nito ibinibigay ang mga blue roses na espesyal niya pang hinanap noon sa Quiapo.

Napakagat si Misty sa kanyang labi. Iniibig niya si Jake, alam niya iyon. But what about her? Gusto ko lang hawiin ang lungkot sa mga mata mo, Jake. Kung mayroong kang ibang minamahal… hindi ako hahadlang. Hindi niya ito masisisi kung sakali man.

Dahil alam niyang may ipinangako ito sa ama at gusto nitong pangalagaan ang kapakanan ng kumpanyang iniwan nito. Oh, Jake. Napalinga si Misty sa labas ng bintana. Nakita niya ang pagpasok ng kotse ni Jake sa malaking gate ng memorial park. Pagpasok sa loob ay marahan lang ang takbo ng sasakyan nito.

Ang lahat ng empleyado ay nakipaglibing noon sa nasirang Don, tatlong buwan na ang nakararaan. Sa di kalayuan ay nakita nga niyang tumigil ang kotse ni Jake sa tapat ng mosoleyong iyon, tangan nito ang mga asul na rosas. Ito po ang bayad. Puwede ho ba kayong maghintay? Kasi ho gagarahe na ako. Ngunit hindi na nagpapigil pa ang driver. Inatras nito ang taxi, at lumikha ito ng ingay.

Nakita niyang tumalikod si Jake at tumingin sa direksiyon nila. Muli siyang sumilip at nakita niyang nagsindi ito ng kandila sa puntod ng ama bago tuluyang lumabas ng mosoleo. Hindi malaman ni. Lumalakas na ang hangin at halos wala na siyang taong makita doon. Naglaban ang kanyang isip kung ano ang gagawin.

Akala niya ay muling sasakay si Jake sa sasakyan nito. Ngunit hawak pa rin nito ang mga asul na rosas at nagsimula itong lumakad papunta sa direksiyon ng iba pang mga puntod.

Sinundan niya ito. Halos limang minuto silang naglakad, at napansin niyang minsang lumingon si Jake ngunit mabilis naman siyang nakapagtago. Lumakas ang ihip ng hangin. Malinis ito at halatang inalagaan. Nagsindi si Jake ng kandila sa tabi. Hindi makita ni Misty ang mukha ni Jake dahil nakatalikod ito, ngunit napansing niyang lugmok na lugmok at malungkot itong nakaluhod sa harap ng puntod na iyon. Sa mga sandaling iyon ay naupos ng sobrang pagmamahal ang puso ni Misty para kay Jake.

Gusto niyang alisin lahat ng paghihirap ng loob nito, lahat ng pasakit na bumabagabag dito. Nakita niya kung papaanong magiliw na inilatag nito ang mga asul na rosas sa puntod na iyon. Pagkatapos ay tumayo ito at marahang naglakad na papalayo. Hindi muna sinundan ni Misty si Jake. Nagulat siya sa kanyang nakita, dahil ang pangalan doon ay isang Karina Cerino, at namatay ito tatlong taon na ang nakararaan. Magulong magulo ang isip ni Misty nang mga sandaling iyon.

Ang mga asul na rosas, ang pangalang Karina, si Jake…. Iyon ba ang dahilan ng labis na lungkot sa kanyang mga mata? Nagulat si Misty sa muling pagkislot ng kalangitan. Kailangan niyang lisanin ang lugar na iyon. Naalala niya ang kanyang panaginip noong isang gabi.

Sa kalituhan ay na sod siya at napalugmok sa damuhan. Nagulat siya nang biglang maramdamang may dalawang kamay na sumalo sa kanyang balikat at i nayo siya nito. Magpupumiglas sana siya ngunit nakita niya, sa gitna ng dumidilim na langit, ang mukha ni Jake.

Mahigpit at masuyong niyakap niya ito, hindi na niya alintana ang iisipin nito. Nasa kanyang mga bisig ang lalaking pinakamamahal niya, at hindi niya ito hahayaang mawala. Hinding hindi. Guman ng yakap ang binata. Hinagap nito ang kanyang mukha, at sa gitna ng ulan, sa kung saan walang ibang tao kundi sila lang, ay naglapat ang kanilang mga labi. Kung may bukas pa, kung saan maaring magbago ang lahat, ayaw na itong mara ng pa ni Misty.

Ngayon mismo, nandito na ang bukas niya. Hindi na niya kayang tangapin ang isang hinaharap na walang Jake. Matagal nilang nilasap sa halik na iyon ang pagmamahal na hindi maipadama ng hayagan. You came and suddenly, everything changed. Binago mo ang buhay ko. At ayoko, ayoko ding mawala ka. Akala ni Misty ay muli siyang hahagkan ng binata. Akala niya ay sasabihin din nitong mahal din siya nito.

Ngunit taliwas sa lahat ng inaasahan niya ang nangyari. Sa pula o sa pu? Kaya hindi mo kayang magmahal ng iba? Inagaw ng isang nakasisilaw na kidlat at malakas na kulog ang pagkakataong iyon kay Jake para makasagot. At hindi na niya alam kung may sinabi pa ito, dahil sa mga sandaling iyon ay naramdaman niyang umikot ang mundo at naging i m ang lahat. Mabigat iyon at parang hindi siya makatayo. Masarap ang amoy ng kapeng gumising sa kanya. Pinilit niyang tumayo.

Nilibot niya ang kanyang paningin sa silid na iyon. Kulay berde ang mga dingding, malaki ang kama at malambot ang kutson. May mga nakasabit na mamahaling pain ng sa dingding at maganda ang mga kasangkapan sa loob ng silid. May sofang mamahalin sa gilid ng kama at may maliit na mesita kung saan nakalatag ang isang tray ng pagkain.

Hindi ito ang studio apartment niya. Nasaan ako? Pinilit niyang bumangon nang biglang bumukas ang pintuan ng silid. Akong yaya ni Sir Jake. Ay sus, este noon pala yun. Dinala ka naman dito ni Sir Jake. Kagabi ka pa tulog na tulog eh. Nakakahiya naman po sa inyo. Alam niyo ba kung nasaan ang mga damit ko?

Pa ang bag mo nariyan. Eh kumain ka na muna. Mainit pa ang kape, bagong gawa iyan. Saka ang bilin ni Sir, antayin ka ng kotse, iha d ka daw. Matapos magpaalam ni Manang Luz ay lumabas na ito. Pinalibutan ito ng mga tanim na rosas at mga garden chair na gawa sa dinesenyong bakal. Noon lamang niya naramdaman ang gutom. Pagkatapos niyang pagsaluhan ang almusal ng bacon,.

Saka pa lamang niya binasa ang sulat. Hindi ko alam kung napano ka kagabi. But I need you tonight. Party of one of our major suppliers. I need you there. Will you call me pag nabasa mo na ito? Take care. Lumabas na siya sa silid na iyon para hanapin si Manang Luz. Nagitla siya sa kalakihan ng bahay, isa itong mansiyon na maraming silid at may napakalawak na espasyong puno ng mamahaling decorasyon at gamit. Nasa hallway pa lamang siya ngunit tanaw niya ang malaking stairway na may disenyong ginto at ang grand piano sa tabi nito.

Napansin niya ang mga larawan na nakasabit sa dingding. Isang larawan ang nakakuha ng kanyang pansin. Larawan ito ng isang masayang pamilya. Katabi nito ang isang magandang babaeng nahahawig kay Jake.

Ito marahil ang nasirang asawa ng Don at ina ni Jake. Hawak kamay nito ang isang batang lalaking puno ng ngi at tuwa habang nakasandal sa dibdib ng kanyang ama. Si Jake. Walang bahid ng lungkot sa mga mata nito. Sa tabi ng larawang ito, napansin ni Misty na may isang silid, at nakaawang ang pintuan nitong gawa sa kahoy. Inabot ni Misty ang seradura upang isarado sana ang pinto, nang malanghap niya ang pabango ni Jake.

Na gilan siya. Silid kaya ito ni Jake? Sumulyap si Misty kung may tao sa paligid. Sumilip si Misty sa loob ng silid. Alam niyang hindi dapat. Pumasok siya.

Tagalog Sad Love Story

Maayos na maayos ang silid. Halos kahoy din ang mga kagamitan dito at ang disenyo ay naaayon sa panlasa ng isang lalaki. Nakita niya sa isang round table sa dulo ng silid ang ilang mga folder at dokumentong galing sa San Diego Group. Walang dudang ito nga ang silid ng binata.

Sa tabi ng round table ay mayroong isang an que dark wood kabinet. Parang may kumurot sa puso ni Misty. Hindi dahil sa babaeng yakap ni Jake sa larawang iyon, kundi dahil sa ligayang nakita niya sa mga mata nito… ligayang hindi niya matagpuan sa mga mata ngayon ni Jake.

Hindi niya napansin ang pagda ng nito. Mahal na mahal ni Sir Jake iyang si Karina. Tatlong taon na. Hindi mapatawad ni Sir Jake ang sarili niya. Eh handa na kasi ang driver para iha d ka. Tayo na Inday. Binuksan ni Manang Luz ang front door kung saan naghihintay ang kotseng maghaha d kay Misty. Hindi siya kaagad sumakay ng sasakyan. Mula nang mawala si Karina.

Nagpaalam na si Misty sa matanda at sumakay ng kotse. Doon niya muling sinuot ang kanyang shades at nago ang sinisiil na luha. Ngunit alam niyang iniibig niya ito. Pinikit niya ang kanyang mga mata. Bakit nga ba niya nagawang itapon ang sarili sa mga bisig nito?

You might also like: EBOOK ERAGON ITA

Dinama ang pait at sakit ng katotohanang hindi kailanman siya mamahalin ni Jake. Na kaibigan lang ang ngin nito sa kanya. Na magpapakasal din ito kay Angelina Jose. At siya? Mas lalong pumu ang kanyang makinis na ku s ngayong suot niya ito. Ang tanging accessory niya ay isang pares ng pearl earings na minana pa niya sa kanyang ina. Hindi kaya bakla siya? Ayaw na sana niyang dumalo sa party, at buo na ang kanyang desisyon ngunit may package na duma ng sa kanyang apartment nang hapong iyon.

Galing ito kay Jake, at laman niyon ang magandang damit na suot niya ngayon. Sa kalakip na sulat sinasabi na susunduin siya ng driver.

Hindi niya rin maamin na gusto niyang muling makita si Jake. Na gusto niyang makita siya ni Jake sa ganitong ayos. Ano na nga pala yung nalaman mo tungkol dun sa… kay Karina? Nagkaroon sila ng relasyon. Tutol ang Don Manuel. Gusto daw kasi ng Don, si Angelina ang mapangasawa ni Jake. Medyo nalulugi kasi ang kumpanya. Malaki yata ang utang sa pamilyang Jose.

At plano ng dalawang lovers na magtanan. Natagpuan siyang patay ng sumunod na araw. Hindi niya akalaing ganoon pala ang nangyari kay Karina. Bakit hindi niya ginamit ang elevator? Pero mas kawawa si Jake, kasi nagkaroon ng chismis na nagpakamatay si Karina. Kasi daw baka ayaw panagutan at pakasalan ni Jake dahil sa takot sa ama niya. Pero ayon sa. At saka nga diba nagpunta yan sa America at kababalik lang.

It is so incredibly cute! They loved it, and I did too. I highly recommend this book! It's colourful and quirky. The art is whimsical, the message is clear and most of all my grandson loves it. I would recommend this book to any child provider as part of their reading library. The story by author Philipp Winterberg is available for every country in the world in at least one national language.

It is the world's first children's book covering the entire globe. In Am I small? Together they discover that size is relative and that Tamia is just right the way she is. Sometimes the research took months, "I had to look for a Tibetan translator for almost a year," says Winterberg.

Similar files:


Copyright © 2019 ruthenpress.info. All rights reserved.
DMCA |Contact Us